Daun en maren

Donderdag 28 augustus 

Daun e.o. 

Geen wekker vandaag en gelijk dus iets later wakker. Maar hé, het is vakantie hè?! Zo te zien heeft het wel wat geregend vannacht maar we denken dat t meevalt. Wel is het nog steeds bewolkt. Douchen, ontbijten en weg zijn we weer. Vandaag gaan we eerst naar Daun. Dat is zo’n 13 km hier vandaan. Het is gelijk lekker klimmen het dorp uit. Als we dichter bij Daun komen begint het te regenen. Getsie! De auto parkeren we in een (heel donkere!) parkeergarage en we kopen een kaartje. Het komt nu echt met bakken uit de lucht dus we wachten even tot het wat droger is. Onze eerste stop wordt koffie + bij de conditorei. Lekker! Na de koffie verkennen we Daun. Best een aardig stadje. Na een klimmetje komen we in het bovenste deel van Daun. Hier zit ook de lokale VVV waar we nog wat info halen. We gaan weer terug naar de auto voor het tweede deel van de dag, het bezoeken van een maar/maren. 

Een maar is een door vulkanische explosies veroorzaakte depressie, een komvormige kuil, die echter niet altijd gevuld is met water en strikt genomen niet hetzelfde is als een kratermeer. Een maar ontstaat wanneer water in contact komt met heet magma en gas, wat leidt tot een hevige freatomagmatische explosie. Hierbij wordt de grond weggeslagen en ontstaat er een kuil.
Maren zijn niet altijd gevuld met water en kunnen variëren in grootte, aldus Wikipedia. Een maar is niet hetzelfde als een kratermeer. Het woord "maar" verwijst naar de geologische vorm, de kuil, en niet per se naar de aanwezigheid van water. Voor zover de aardrijkskunde/geschiedenis les 😉 Uiteindelijk bezoeken we drie maren; Gemünderer, Weinfelder en Schalkenmehreren. Bij de laatste sluiten we af met koffie. Omdat we ook nog wel zin in iets hebben doen we ook nog een soepje. W sauerkraut suppe en M bouillon met eireepjes. Smaakt ons goed. Vlak voor we willen vertrekken gaan de hemel sluizen weer open dus we wachten even tot het weer droog is. Er is nog tijd dus rijden we door naar de volgende maar (de vierde en laatste van de reeks), het Ulmener Maar. Dat ligt hier niet zo heel ver vandaan maar helaas moeten we wel omrijden omdat  onze route naar Ulmen is afgezet. Aangekomen in Ulmen is het zoeken naar een parkeerplaats, alles staat vol. Het lukt ons nog een plekje te bemachtigen bij de kerk (waar een begrafenis is vandaar de drukte denken we). Bij de St. Matthiaskerk is een unieke wand met verschillend gekleurde lagen en ronde insluitsels en is niet alleen voor geologen de moeite van het bekijken waard. De hellingen van het Maar-bekken zijn begroeid met een prachtig bos. We lopen naar het maar wat eigenlijk vlak achter de kerk ligt. Het maar ligt 420 meter boven de zeespiegel en heeft een oppervlakte van 5,5 hectare en is 36 meter diep. Dat het vulkanisme nog steeds actief is, blijkt uit de bellen aan de rand van het maar (wij zien ze echter niet). Een tot 20 meter dikke muur van verschillende rotsen en assen omringt de trechter. Het pad om het maar is helaas afgesloten dus kunnen we er maar een klein stukje omheen. Een op en neertje. We lopen nog even door het dorpje. Het plein ziet er gezellig uit maar verder is er weinig te beleven. Terug naar de auto en op naar Gerolstein voor wat eet inkopen. Vanavond op het menu; hamburger, salade en gebakken aardappeltjes. Ook stoppen we nog even voor de broodjes voor morgenochtend. Thuis eerst thee en nog een stukje van de Vuelta op tv kijken. Dan pakken we de fietsen nog even (we hebben ze niet voor Jan met de korte achternaam meegenomen) voor een klein blokje om. Langs de rechterkant van het spoor naar Gerolstein en via de linkerkant weer terug. Wel wat heuveltjes maar we vinden het goed te doen. Kudos voor ons! 🤪 W ontfermt zich over het avondeten. Duurt iets langer vanwege de kookplaat die wat anders is als thuis maar het eten smaakt er niet minder om. Opruimen, koffie en chill maar weer. 

Het weer; de dag start bewolkt en er vallen (behoorlijke) buien maar net op momenten het ons niet uitmaakt 😁 Later wordt het droog en schijnt de zon weer regelmatig. 20C