Lille, Vladslo en Nieuwpoort
Woensdag 29 april
Lille, Vladslo en Nieuwpoort
We starten de dag weer met ons ochtendritueel. Vandaag staat Lille op het programma. Als we naar de auto lopen waait het behoorlijk en voelt het nog fris. De route naar Lille is kruip door sluip door. Rijdt wel lekker zo. Eenmaal in Lille zoeken we een P. Dat lukt uiteindelijk zo goed als in het centrum. De plekjes zijn wel wat krap maar het past. Als eerste op de planning en hardloopwinkel. Die vinden we snel maar is nogal teleurstellend. Gauw weer door. Hoog tijd voor koffie én een mok van de Starbucks. Maar ook hier helaas niet geslaagd. Er is geen Lille mok 🥲 Er zijn meer Starbucksen dus de koffie moet nog even wachten. Wat er wel is is een Apple Store. Die bezoeken we natuurlijk even. (Vanuit de Apple Store spot W ook nog een melting pot. Die kennen we nog vanuit de VS). Ondertussen zoekt M nog wat to do in Lille. Maar eerst naar de volgende Starbucks. Wederom geen mok maar we willen wél koffie want daar zijn we ondertussen wel aan toe. Omdat we vlakbij het station zijn lopen we ook daar nog even naar de Starbucks. Helaas is het niet driemaal is scheepsrecht. We zijn er klaar mee, helaas pindakaas. We gaan naar de historische wijk, Vieux Lille. Dat is een goede keus, we vinden het er leuk. Er is ook een Portugees winkeltje waar ze pastel de nata verkopen. Die kunnen we natuurlijk niet weerstaan. Buiten op het terrasje eten we ze lekker op. Yum! We struinen wat door de wijk en lopen via wat moderne winkels weer terug richting auto. Onze volgende stop is de Duitse begraafplaats in Vladslo. Het is echt Retedruk op de weg. We rijden zelfs een stukje file. Op het moment dat we van de snelweg afgaan wordt een stuk rustiger. Dat rijdt lekkerder zo. Ja een uurtje arriveren we. Er is geen kip te bekennen maar het ligt hier wel echt prachtig.Er rusten 25.644 gesneuvelde Duitse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog. De site staat sinds 2023 op de UNESCO werelderfgoedlijst. We lopen een rondje over de begraafplaats en langs de granieten beelden van het treurend ouderpaar, gemaakt door de Berlijnse kunstenares Käthe Kollwitz in herinnering aan haar achttienjarige zoon Peter Kollwitz. Hij had vrijwillig dienst genomen als musketier en was op 23 oktober 1914 in het naburige Esen gesneuveld. Het graf van Peter ligt vlak voor het treurende ouderpaar. Het originele grafkruisje van Peter Kollwitz staat in het In Flanders Field Museum.
In het beeldenpaar heeft Käthe Kollwitz een gebeiteld portret gemaakt van zichzelf en haar man Karl. De gescheiden beelden beleven hun verdriet elk voor zich. De knielende vader staart naar het graf van zijn zoon en heeft de armen voor de borst gekruist. De moeder is afgebeeld met gebogen hoofd en heeft haar hand in haar nek gelegd, alsof ze een kind wiegt. Er is geen spoor van trots over de gevallen held of dank voor het gebrachte offer. In hun rouw en gemis lijken de ouders zich vooral het verwijt te maken dat ze hun kind naar de oorlog hebben laten gaan. De nazi‘s beschouwden de kunst van Käthe Kollwitz dan ook als ontaard. Wij vervolgen onze route en gaan naar Nieuwpoort-Bad op een half uurtje rijden hiervandaan. De auto parkeren we in de garage op het eind van de promenade. Van daaruit lopen we naar het strand. Er staat hier een behoorlijke wind (5). Het voelt dus ook wat frisser dan de 20C die het is. Er is wel aardig wat reuring op de promenade en op het strand al is het daar wel wat rustiger. Wij verplaatsen de gezelligheid naar Vloed voor een cappie. We willen ook een tosti maar dat kan op dit moment niet. Dan maar een wafel. De koffie smaakt prima maar de wafel valt wat tegen. Hij is nogal bros. We shoppen nog even (winkels genoeg!) en dan terug naar de auto en Ieper. Dat is een klein uurtje rijden. Het rijdt voorspoedig en zonder hulp rijden we naar de P-plaats in Ieper. Eten doen we thuis. We hebben soep en vanmiddag hebben we lekker notenbrood gekocht. Genoeg gedaan vandaag en we sluiten de dag lekker af.
Het weer; zonnig en nogal wat wind (4-5) 20C
