Memphis

Vrijdag 13 september

Memphis 

Op naar het ontbijt. Het is nogal druk beneden. Een hele bus vol Spaanstalige mensen. Ze zijn nogal lomp en ongeduldig. In the road again! Het is bewolkt maar droog. Als we een stukje van Nashville weg zijn gaan we eerst tanken ($2,50 per gallon). Omdat er volgens de navigatie voorlopig geen Starbucks komt doen we hier ook maar koffie. Da’s qua smaak toch  wat behelpen maar we zijn dan ook, zoals met wel meer dingen, stik verwend. Als we na een tijdje tóch een Starbucks tegenkomen gaan we er alsnog even af. Het is ondertussen ook gaan regenen, yek! De koelkast staat aan in de SB dus we nemen de koffie mee in de auto. Het is weer een aardig stukje rijden dus het scheelt ook weer tijd 👍🏼 Het blijft onderweg af en toe regenen maar het rijdt lekker door (ongeveer 334 rechtdoor). Eenmaal in Memphis kunnen we bij het hotel nog niet inchecken. We stappen weer in de auto en rijden naar het centrum waar we kunnen parkeren in de garage van het Peabody hotel. Vanaf de parkeerplaats lopen we via Beale Street naar het Lorraine motel. Op 4 april 1968 werd MLK hier doodgeschoten. In 1991 werd het omgebouwd tot het national civil rights museum. Kamer 306 waar hij verbleef is in het museum opgenomen en kan dus worden bekeken. We kopen kaartjes en lopen rond door het museum. Het blijft vreselijk en onmenselijk de hele slaven handel en de rechten van de vrij gemaakte slaven. Ook dat het allemaal eigenlijk nog maar zo kort geleden is. Verder gaat het in het museum over rassenscheiding en de rechten (of eigenlijk het ontbreken daarvan) van de zwarte bevolking.  Bijna aan het eind komen we inderdaad langs de kamer van MLK. Aan het eind van het museum is uiteraard weer de giftshop. Als we het museum uitlopen willen we naar de Sun studio maar regent behoorlijk en is 20 minuten lopen. In droge situatie hadden we dat prima gevonden maar nu ff niet. We komen nog langs een Starbucks. Deze is echter gesloten wegens stormschade van Francine. Wel lopen we nog even langs het Peabody Hotel om naar de eendjes te kijken en om te zien wat Elvis z’n kleding kocht. Daarna lopen we weer terug naar de auto. Bij het uitrijden pakt de automaat de credit card niet. Verder is er nergens een betaalautomaat of iets dergelijks te zien. De knop “help” werkt niet. Er wordt wel iemand gebeld maar er komt geen contact. Uiteindelijk drukt M maar op de “lost ticket” knop. Het is wel wat duurder (dagprijs) met het hek gaat in ieder geval open. Dat moeten we de volgende keer ff anders doen. We rijden naar de piramide waar een grote outdoor winkel zit. Mooi overdekt en je kunt er ook eten. Het is een kort ritje. We parkeren de auto en gaan snel naar binnen. Wat een winkel! Er zijn alligators 🐊 vissen een waterval en de wereld aan outdoor spul. Giga! Omdat de lunch er een beetje bij in is geschoten hebben we wel trek. Eerst maar eens een hapje eten halen. Dan kunnen we vanavond wel weer iets makkelijks doen. Het restaurant in de top van pyramide (bedankt voor de tip Harry en Ingrid) is echter pas vanaf 16.30 open. Het is nog ruim drie kwartier maar we hebben geen zin om daar op te wachten eigenlijk. Gelukkig is er nog een alternatief in het Mark Wahlburgers, het restaurant van acteur Mark Wahlburg. We bestellen allebei een burgertje en delen de frietjes. Smaakt ons goed! Na het eten lopen we nog even rond maar gaan vanwege het slechte weer en daarmee ook het slechte uitzicht niet naar het uitzichtpunt in de punt van de pyramide. We rekenen onze nieuwe aanwinst (paraplu) af en lopen terug naar de auto ☔️, terug naa het hotel. We kijken even naar het nieuws. Het aansluitende weerbericht zegt dat het hurricane seizoen is. Francine is nog niet koud weg of de volgende ligt alweer klaar. We moeten het er maar goed in de gaten houden. Het is nu in ieder geval geen weer om nog wat te doen dus we blijven op de kamer drinken nog een kopje thee en werken het verslag bij. 

Het weer: in Nashville nog bewolkt maar droog. Dichter naar Memphis meer buien die later overging in regen. 20C maar het voelde niet zo (kouder).