Vicksburg en Natchez

Maandag 16 september

Vicksburg en Natchez

We starten weer met ontbijt in het hotel. Overal staan emmertjes om water op te vangen. Blijkbaar is het dak niet helemaal waterdicht. Het ontbijt is verder goed. We zien dat het nog wel regent maar als het goed is moet dat wel wat beter worden vandaag. We checken uit en pakken de auto weer in en gaan op pad. We zien meer koeien en later ook meer katoen. Echt gigantische velden vol! Via Flora, een leuk oud southern stadje rijden we naar het petrified forest wat vlakbij Flora ligt. We zien wat eekhoorns en een hertje. Het petrified forest zelf valt een beetje tegen. We doen een kort rondje door het winkeltje/museum en gaan gauw weer verder. Op de weg naar Vicksburg ligt een dood beest (hert? Vrij groot i.i.g.) langs de weg met een hele bult vogels erbij (gieren? We kunnen het niet goed zien). Aangekomen in Vicksburg begint het weer licht te sputteren. We parkeren de auto en lopen historic Vicksburg in. Vicksburg stond tijdens de Amerikaanse burgeroorlog bekend als het Gibraltar van de Confederatie. Dankzij haar strategische ligging en het plaatsen van kanonnen aan de Mississippi-rivier konden noordelijke troepen die over de vitale waterroute naderden, lange tijd afgeweerd worden. Na een 47-daagse belegering van de stad en bloedige gevechten, capituleerde Vicksburg op 4 juli 1863 en werd het overgenomen door het noordelijke leger. Veel bezienswaardigheden in Vicksburg staan in het teken van de geschiedenis. Het civil war museum slaan we over. Er staat een aantal oude gebouwen maar verder is het een beetje een afgebrand dorp. We rijden nog even naar de Mississippi rivier. Lekker steil hier en wat een grote rivier! We staan hemelsbreed een kilometer verder dan net en onze auto is de enige die nat is 😳 Via de Scenic drive rijden we naar de Starbucks voor de hoognodige koffie + Onze volgende stop wordt Windsor Ruins. Op de weg er naar toe zien we een waarschuwingsbord voor beren, die zitten hier dus ook. Verder het bos in zien we weer een turkey en er staan borden voor bayous (bayous: de term bayou is enigszins geëvolueerd en betekent nu een zeer langzaam stromende waterweg. Als een moeras een stilstaand zoetwatermoeras is, dan is een bayou een zeer langzaam stromend moerasland met een moerasachtig uiterlijk. Louisiana/Mississippi heeft extreem vlak en nat terrein. Ondertussen zorgt het vlakke terrein ervoor dat een moeras bijna niet te onderscheiden is van een beek of kleine rivier. Zowel beken als moerassen zijn begroeid met vegetatie en hebben vergelijkbare dieren in het wild. Een beek heeft echter extreem langzaam stromend water. Deze moerassige, langzaam stromende waterwegen wirden "bayous" genoemd.). Windsor Ruins is een van Mississippi‘s

meest iconische plaatsen. De 29 kolommen met gietijzer zijn het enige wat nog over is van een brand in 1890. De eigenaar overleed enkele weken na het voltooien van de bouw van het huis. Als we aankomen eten we eerst een yoghurtje voor we een rondje lopen. Een leuke onderbreking zo. We hervatten onze reis naar Natchez. Gisteren hebben we een hotel geboekt aan/met zicht op de Missisippi, we zijn benieuwd. We rijden er vlotjes naar toe en op het eerste oog doet het stadje gezellig aan. Het hotel heeft inderdaad zicht op de Mississippi en onze kamer ook. Leuk! Het voelt een beetje gedateerd maar het past hier wel. We brengen de koffers op de kamer en gaan de stad in. Ondertussen komt de zon ook weer om de hoek kijken en loopt de temperatuur aardig op. Zweet weer. Er staan hier prachtige huizen. Natchez is de oudste nederzetting aan de Mississippi en toont nog steeds de welvaart waarin de plantagebezitters en andere rijke lieden in de tijd van voor de Burgeroorlog leefden. Natchez is eveneens het eind (of het begin) van de Natchez Trace Parkway, een toeristische route dwars door de staat. 

Bijna gelijk zien we een Nederlandse vlag met “open“ erop staan. Dat vraagt om uitleg. We lopen naar binnen om te vragen maar krijgen een beetje teleurstellend antwoord “gewoon besteld op Amazon omdat er open op staat”. We schieten wat plaatjes en lopen wat rond. Bij het Visitor Center lopen we even binnen. We nemen wat algemene info mee en informeren naar een eet adresje voor vanavond. Die krijgen we. Twee adresjes aan de Silver Street. Die ligt aan de Missisippi. Omdat we wel trek hebben lopen we die kant maar vast op. We moeten een stuk afdalen. Goed om te weten dat we straks dus ook weer omhoog moeten 😁 We komen langs een bar en eerder vandaag zwaaiden de mensen al vriendelijk naar deze vragen ook nog “how y’all doing”? We lopen verder en maken nog  wat foto’s van de brug. Weer zo’n super size ding! Dan lopen we weer een stukje terug. Magnolia is gesloten op maandag (was eerste keus) dus lopen we door naar The Camp. Maar prima 2e keus! Heerlijke fried shrimpies 🍤 met southern flavor, cole slaw, fried en een dr. Pepper (net als Forest). Heerlijk! We delen nog een toetje en lopen dan naar het hotel terug. De zon is inmiddels weg maar het is nog steeds warm maar goed te doen zo. We komen weer wat vriendelijk groetende mensen tegen die ook weer vragen how y’all doing? In het hotel gaan we in de chill modus. 

Het weer; de dag start bewolkt en net wat regen. Later droog, wat kleine buitjes en ruimte voor de zon 🥵 30C