Allerlei

Woensdag 3 september

Van alles wat

Het is grauw buiten als we de gordijnen open doen. Als we buiten komen miezert het en het is ook nogal fris. We gaan op weg naar Strohn, daar ligt een lava bom. Het is weer een leuke route er naar toe over de heuvels/bergen en de bossen. Geen wild vandaag. In Strohn is de weg verspert door wegwerkzaamheden en moeten we even alternatief de auto parkeren en het laatste stuk lopen. Maar ja, wat is nou een lavabom? De Lavabom, of Strohner Lavabombe is een geologische bijzonderheid. Met zijn doorsnede van 5 meter en gewicht van 120 ton, is het een indrukwekkende bezienswaardigheid. De Lavabombe werd in 1969 ontdekt bij werkzaamheden in de steengroeve. Pas jaren later, in de winter van 1980-1981, werd de Strohner Lavabombe met veel moeite naar de dorpskern van Strohn gebracht. De grote lavaprop werd op een ijzeren plaat, met een bulldozer, door de sneeuw geschoven naar het dorp.

Het ontstaan van de enorme lavabom en hoe deze uiteindelijk in het gesteente terecht kwam, is een punt van discussie geweest.

De vulkanen in de Eifel waren destijds namelijk niet krachtig genoeg om een dergelijke grote en zware steenprop uit te stoten en door de lucht te slingeren.

Na uitgebreid onderzoek van de Strohner Lavabombe, waarbij boringen zijn gedaan in de kern van de kogel, vond men het antwoord. Bij de diverse vulkaanuitbarstingen is er een stuk kraterwand afgebroken en teruggerold in de krater. Onderweg bleven hete stukken lava aan het brokstuk zitten terwijl het terugrolde. Zo vormde zich een ronde kogel. Bij een volgende uitbarsting werd de kogel weer een stuk omhoog geslingerd om vervolgens weer terug te rollen in de krater en zo weer groter werd door het hete lava dat zich aan het oppervlak hechtte. Dit proces herhaalde zich meerdere keren waardoor de Strohner Lavabombe groeide. Uiteindelijk is de lavabombe in de kraterwand blijven vastzitten en heeft daar duizenden jaren gezeten totdat hij tevoorschijn kwam in 1969 bij de werkzaamheden in de steengroeve. Zo, is dat ook weer opgehelderd. We schieten wat plaatjes en lezen de bordjes maar voor de rest is er verder niet veel te beleven. We gaan weer terug naar de auto en rijden naar de lava grube. Dat staat ook op bruine bordjes aangegeven maar blijkt geen toeristisch iets maar gewoon een steengroeve. Omkeren maar weer. We rijden langs verschillende maren en een stukje van de vulkaan route. Het Eckfelder oerpaard skelet slaan we over. Deze is gevonden en te zien in het Eckfelder museum maar daar hebben we niet zo’n zin in. Het gaat weer kruip door sluip door naar Wallenborn. Daar vinden we Brubbel. Brubbel is een koudwatergeiser die ongeveer elke 35 minuten spuit. Totdat de Wallende Born werd uitgeboord was het een Mofette. De geiser is ontstaan doordat de Wallende Born in een smalle buis werd uitgeboord. De aanwezigheid van de Wallende Born hangt samen met het vulkanisme van de Eifel. Alhoewel het vulkanisme in de Eifel in een relatief rustige fase is, bevinden zich in de ondergrond van de Eifel nog magmakamers met hoge temperaturen. De laatste grote uitbarstingen in de Eifel vonden ongeveer 9.500 jaar geleden plaats. De magmakamers geven kooldioxide (CO2) af aan het bovenliggende gesteente. Dit gas stijgt door het gesteente naar boven en vermengt zich met het koude grondwater. Wanneer dit gas zich ophoopt in het grondwater kan het in de vorm van een bron vrijkomen (mofette). Doordat de Wallende Born een uitgeboorde schacht heeft, ontstaat een effect dat vergelijkbaar is met het schudden van een colafles. Als de dop eraf gaat, perst de cola door de smalle flessenhals naar buiten. Dit effect doet zich ook voor bij de Wallende Born en wordt versterkt doordat de bron is uitgeboord. 

We komen precies op tijd, Brubbel staat op het punt van eruptie. Dat is wel even aardig om te zien, er komt uiteindelijk behoorlijk wat water vrij en de geiser spuit ongeveer 1,70 hoog in de eerste 10 tot 20 seconden. Het is ondertussen hoog tijd voor koffie maar we zijn nog niets tegen gekomen. We besluiten door te rijden naar Daun voor de koffie. Dat is niet zo gek ver hiervandaan. Parkeren doen we weer in de donkere parkeergarage en lopen naar ons koffie adresje. Zijn we aan toe! Na de koffie rijden we terug naar Gerolstein   Omdat het weer nog steeds maar zo zo is lijkt de Gerolsteiner brunnen ons wel een mooie optie. Die zijn om 13.30 weer open dus zijn we mooi op tijd. De auto kunnen we kwijt op de parkeerplaats en we lopen naar het bezoekers centrum. Het blijkt echter dat je moet reserveren. De eerst mogelijke optie is aankomende maandag maar dan zitten wij al weer hoog en breed in Dronten. Dat feest gaat dus niet door. Dan maar ff naar huis voor thee en een nieuw plan. Na de thee rijden we de berg hier achter weer op om naar het Adler und wolfcentrum te gaan. Mooie optie voor vanmiddag (het is droog geworden). Bij de entree krijgen we brokjes zodat we de geitjes en reeën kunnen voeren. We zijn (weer) precies op tijd voor de roofvogelshow. Leuk om te zien. Er zijn verschillende vogels en één ervan komt naast Willem zitten op de bank. Aansluitend is het tijd voor de wolven die gevoerd worden. Ook mooi om te zien. Na de wolven lopen we nog naar de burcht Kasselburg. Het is een flinke klim de toren op voor het uitzicht over Pelm. We voelen het in onze benen als we weer naar beneden lopen. Thuis gekomen hebben we nieuwe buren gekregen, Nederlanders. Ze hebben twee honden bij zich en we hebben even een korte babbel. Niet te lang want we moeten nog broodjes halen voor morgen. Qua eten maken we het onszelf makkelijk vandaag. We zagen van de week toen we met de auto terug kwamen dat er een hamburger restaurant is in Gerolstein (Big Papa) dat spreekt ons wel aan en als we toch in het dorp zijn…. Dus de eerste stop is Prümtaler en de volgende Big Papa. Die laatste is wel aardig leeg. De hamburgers smaken echter wel goed maar qua entourage zijn we niet echt enthousiast. Gauw naar huis waar we lekker in de chill stand gaan. 

Het weer; miezer aan het begin van de dag. Later wel droog maar fors windje. Toch nog 21C uiteindelijk.